สมัครสมาชิก ลงชื่อเข้าใช้
Thaichubbear หน้าแรก

โปรไฟล์ของ Tadashi http://www.thaichubbear.com/bearboard/?20149

บล็อก

นิทาน 1001(พันหนึ่ง) ทิวา ตอน เผชิญหน้ากับจินนี่

ความนิยม 8เข้าชม/อ่าน 509 ครั้ง2012-11-26 14:47

ถึงกระนั้นพระราชาก้อยังมีความรู้สึกว่าน่าจะมีความสุขอื่นใดที่ยังไม่เคยลิ้มลอง บังเอิญสายตาก้อไปสะดุดหยุดลงที่ตะเกียงทองเหลือเก่าใบหนึ่ง เอ...ตะเกียงใบนี้มันมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร พลางก้อเดินไปหยิบตะเกียงขึ้นมาพิจารณา มือหนึ่งก็รูปไล้ไปทั่วเพียงเพื่อต้องการเช็ดฝุ่นที่เกาะอยู่และจะได้เห็นลวดลายโบราณที่จารึกบนตะเกียงนั้น แล้วก้อเผลออุทานขึ้นเมื่อเห็นลวดลาบชัดขึ้น ---โอ้ว...โอ้ว...โอ้ว ทันใดนั้นเกิดควันสีขาวพรวยพรุ่งออกมาจากตะเกียงพระราชาตกใจจึงเหวี่ยงตะเกียงออกไปด้านหน้า แล้วก้อมีเสียงดังขึ้น ---ฮ้า...ฮ้า...ฮ้า เสียงหนึ่งดังขึ้นภายในกลุ่มควันนั้น พระราชาจ้องมองกลุ่มควันนั้นไม่วางตา เมื่อกลุ่มควันนั้นจางลงก้อปรากฏชายร่างสูงใหญ่กว่าสองเมตรหุ่นหมีอวบอัดมีหนวดเคราจึงทำให้ใบหน้านั้นดูเด่นขึ้น ไว้จุกอยู่ในชุดผ้าเตี่ยวผืนจ้อย กลิ่นกายเหม็นสาปคละคลุ้ง ย้นกอดอกและยิ้มกว้าง ค่อย ๆ โค้งคำนับต่อพระราชา
จินนี่--ข้าขอคารวะเข้านายผู้มีบุญคุณ ที่ทำให้ข้าเป็นอิสระจากตะเกียงใบนี้ พระราชายังคงตกตะลึงกับสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื่องหน้า แต่ก้อรวบรวมสติแล้วพูดขึ้น
พระราชา--เจ้าเป็นยักษ์ในตะเกียงหรือ พระราชาพายามทำเสียงให้ราบเรียบเพราะกลัวเสียลุ๊ก จินนี่ยิ้มแล้วโค้งคำนับเพื่อบอกว่าใช่แล้ว --แล้วเจ้าต้องการอะไร พระราชายืดอกขึ้นเพื่อแสดงว่าข้าไม่กลัวเจ้าหรอก
จินนี่--ข้าจะจับเจ้ากิน เนื่องจากข้าถูกขังอยู่ในตะเกียงนี้มาหลายพันปีแล้วข้าหิว ยักษ์เน้นเสียงในประโยคท้าย
พระราชา--แต่ข้าเป็นคนที่ปล่อยเจ้าออกมาจากตะเกียงนะ และถ้าเจ้าหิวข้าก้อมีอาหารให้แก่เจ้าไม่อั้น ยักษ์นั้นยิ้มกว้างแล้วส่ายหน้าไปมา ในใจคิดว่าจะทำอย่างไรดีจึงสามารถร่วมรักและให้ชายผู้นี้บอกรักตนอย่างจริงใจ เพื่อจะได้พ้นจากคำสาปอย่างถาวร ดังนั้น
จินนี่ -- ก้อได้ เพื่เป็นการทดแทนบุญคุณ ข้าจะให้เจ้าเล่านิทานให้ข้าฟัง ถ้าข้าพอใจข้าก้อจะไม่กินเจ้า แต่ถ้าคืนใดที่เจ้าไม่มีนิทานให้ข้าฟังหรือข้าไม่พอใจในเรื่องที่เจ้าเล่าหล่ะก้อ เจ้ายักษ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้พระราชา พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง --เจ้านี่เป็นหนุ่มรูปงามจริง ๆ แล้วก้อพูดขึ้นด้วยเสียงอันดัง --ข้าจะกินเจ้า แล้วก้อหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดัง จนกระทั่งพระราชาต้องเอามือปิดหูและสะกดกลั้นความกลัวไว้
พระราชา--ก้อได้ งั้นเจ้ากลับไปในตะเกียงก่อนแล้ว ก่อนนอนคืนนี้ข้าจะเล่านิทานให้เจ้าฟัง พระราชาได้แต่รับคำไปก่อนทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะเล่าเรื่องอะไร จินนี่สะแยะยิ้ม
จินนี่ --เจ้าคิดว่าข้าโง่เหง้านักรึ (มันเหวี่ยงตะเกียงนั้นลอบไปไกลริบ) จะหรอกข้าให้กลับเข้าไปในตะเกียงอีก แล้วมันก้อมองไปรอบ ๆ แล้วขึ้ไปที่พระบรรทมของพระราชา ข้าจะนอนรอที่นั่น พระราชามองตามที่เจ้ายักษ์ชี้นิ้วไป
พระราชา--ถ้าเจ้าจะนอนบนนั้นแล้วข้าจะนอนที่ไหนหล่ะ --อ้อ จินนี่อุทานขึ้นแล้วก้อพูดขึ้นว่า
จินนี่--ก้อนอนข้าง ๆ ข้านี่หล่ะ เจ้ามันเจ้าเล่ห์นัก แล้วจินนี่ก้อยื่นหน้ามาใกล้พระราชาเพื่อพินิจพิจารณาอีกครั้ง
พระราชา--พยายามสงบสติอารมณ์ไว้ --ก้อได้ แล้วท่านก้อเสด็จจากไปปล่อยเจ้ายักษ์นอนสบายใจอยู่ตนเดียว --มหาดเล็ก ...มหาดเล็ก เจ้าไปเรียกประชุมเหฃ่า อมาต เสนาบดีให้ข้าเดี๋ยวนี้
มหาดเล็ก--พระเจ้าข้า กระหม่อมจะรีบไปเดี๋ยวนี้ พระราชาวิตกกังวลได้แต่เดินกลับไปกลับมารอบแล้วรอบเล่า พลางก้อหันไปดูประตูท้องพระโรงว่าเมื่อไรเหล่าอมาตเสนาบดีจะเข้ามากันเสียที และเมื่อประตูท้องพระโรงเปิดออก พระราชาก้อเสด็จประทับที่พระแท่น  เหล่าเสนาบดีมายืนเข้าแถวต่อหน้าพระพักตร์และถวายบังคม
เหล่าเสนาบดี--ถวายบังคมพระเจ้าข้า ด้วยความวิตกกังวลพระราชารีบบอกให้ทุกคนทำตัวตามสบายแล้วเล่าว่าบัดนี้มียักษ์ตนหนึ่งมาอยู่ในพระราชวังและกำลังจะจับเราและทุกคนกินเป็นอาหาร
เหล่าเสนาบดี --อู....ทุกคนเปล่งเสียงพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย แล้วก้อมีเสียงหนึ่งเสนอว่า --ข้าน้อยจะรดมผู้มีความสามารถในการยุทธเพื่อไปจัดการเจ้ายักษ์นั่นเองพระเจ้าข้า
พระราชา--ไม่ได้ ไม่ได้ ข้าว่าเราจะทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะข้าว่ายักษ์ตนนี้มันมีเวทมนต์ คนธรรมดาอย่างเรา ๆ จะไปสู้รบตบมือกับมันรังแต่จะตกเป็นอาหารและทำให้มันโกรธมากขึ้นเปล่า ๆ ทุกคนเหงียบเพราะจำนนด้วยเหตุผลและเห็นด้วยกับพระราชา --มันจะให้ข้าเล่านิทานให้มันฟังวันละหนึ่งเรื่อง ถ้ามันพอใจก้อหมายความว่าเราจะมีชีวิตรอดไปได้หนึ่งวัน พระราชาถอนหายใจ
เหล่าเสนนาบดี--นิทาน ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันแล้วก็หันหน้าเข้าหากัน บัดนี้มีแต่เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจเพราะเหล่าเสนาบดีกำลังปรึกษากัน ครู่หนึ่งก้อมีเสียงเสนอว่า ---ข้าน้อยรู้จักชายผู้หนึ่งชื่อว่า จะมาเย็.... เนื่องจากเขาเป็นผู้สันทัดในเรื่องนิทานแล้วเขายังชอบเดินทางไปในที่ต่าง ๆ คิดว่าเขาน่าจะมีเรื่องเล่าถวายให้พระองค์นำไปเล่าให้ยักษ์ฟังได้พระเจ้าข้า
พระราชา--เออดี ไปตามตัวมาให้ข้าเดี๋ยวนี้ พระาชารับสั่งด้วยเสียงอันสดใสปานว่าได้พบแหล่งน้ำกลางทะเลทายอันกว้างใหญ่ สักครู่หนึ่งมหาดเล็กก้อนำตัวชายผู้หนึ่งมาเข้าเฝ้า
จะมาเย็..--ข้าน้อย จะมาเย็.. ถวายบังคมพระเจ้าข้า พระราชายิ้มและผายมือเพื่อให้รู้ว่าทำตัวตามสบายและยังมิทันได้รับสั่งสิ่งใด --หม่อมฉันได้ทราบรายละเอียดจากเสนาบดีแล้ว และมีความคิดว่าไม่สามารถเล่านิทานใด ๆ ให้พระองค์ฟังได้ พระราชาตกใจหน้าซีดเผือดที่ได้ยินเช่นนั้น และนี่จะเป็นวาระสุดท้ายของเราแล้วหรือนี่ --แต่ข้าน้อยมีข้อแนะนำมากราบทูลอาจเป็นประโยชน์กับพระองค์บ้าง พระราชาหันมาจ้องหน้าชายหนุ่มผู้นี้ เหมือนจะรอฟังข้อความสำคัญถึงแม้จะยังไม่สามารถพบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ได้ก้อตาม --ข้าน้อยคิดว่า...หากพระองค์จะเล่านิทานให้มีความสนุกได้ นิทานนั้นต้องออกมาจากองค์เอง ต้องเข้าใจเพื่อจะได้ใส่อารมณ์ในแต่ละตอนได้ถูกต้องและนิทานนั้นถึงจะมีความสมบูรณ์และผู้ฟังถึงจะคล้อยตามและมีความสุขความพอใจได้ พระราชากอดอกและเอามือข้างหนึ่งจึ้นเท้าคางเหมือนทบทวนคำพูดของชายหนุ่มเพื่อให้เกิดความเข้าใจ --เมื่อพระองค์เข้าใจอย่างนี้แล้วพระองค์ก้อต้องนึกถึงพล๊อดเรื่องโดยเอาประสบการณ์ของพระองค์เป็นพื้นฐาน และตอนจบควรมีประโยคหรือคำที่บอกว่าเรื่องที่เล่านี้ยังไม่จบสมบูรณ์เพื่อให้ผู้ฟังอยากติดตามในตอนต่อไป พระราชาเบิกตาโพลง และหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดัง
พระราชา--ข้าเข้าใจแล้ว แล้วก้อโผเข้าไปจับไหล่ทั้งสองข้างของชายหนุ่มแล้วเขย่าเบา ๆ --ขอบใจ...ขอบใจเจ้ามาก มหาดเล็กเอาเงินและทองให้กับชายผู้นี้เท่าที่เขาอยากได้
จะมาเย็..--ข้าน้อยไม่ต้องการทรัพย์สินเงินทอง ชายหนุ่มโค้งตัวเพื่อทำความเคารพ (ภาพนี้ช่างดูคุ้นตาเสียจริง) พระราชาจ้องมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย แล้วรำพึงกับตนเองว่า อะไรกันชายผู้นี้ใคร ๆ ก้อต้องการทรัพย์สินเงินทองด้วยกันทั้งนั้น แต่ทำไม...จึงทำให้พระราชาพินิจพิจารณารูปลักษณ์ของชายหนุ่มอย่างจริงจัง เป็นชานหนุ่มรูปงามหุ่นหมีอวบอัด ผิวกายขาวสะอาดสะอ้านปกคลุมด้วยเสื้อผ้าป่านสีฟ้าอ่อ่นสะอาดตา นุ่งกางเกงทรงจินนี่สีกรมท่า สวมร้องเท้าหัวงอนขลิปทอง --ข้าน้อยขอเพียงความรักสักเสี้ยวหนึ่งจากพระองค์แล้วยังไม่ทันได้คำตอบใด ๆ ชายหนุ่มก้อเดินหันหลังจากไป พระราชาตกตะลึงอะไรกันนี่แล้วความรักจากเรา..ชายหนุ่มคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ รู้สึกว่าใบหน้าคุ้น ๆ อย่างไรพิกล แต่พระราชาก้อต้องละความสนใจชายหนุ่มไปเนื่องจากเหลือเวลาไม่กี่ชั่วโมงแล้วที่จะต้องเล่านิทานให้เจ้ายักษ์ฟังแล้วตอนนี้เรายังไม่มีอะไรในหัวสมองเลย
มหาดเล็ก--พักผ่อนบ้างพระเจ้าข้า พระองค์ทรงวิตกขนาดนี้เดี๋ยวจะยิ่งคิดไม่ออก ข้าน้อยเอาน้ำเสาวรสมาถวายเผื่อเสวยแล้วพระองค์อาจคิดอะไรได้บ้างพะยะค่ะ  พระราชาส่งเสียงอืมในลำคอมิได้มองหน้าผู้พูดเสียด้วยซ้ำ และเอื้อมมือไปหยิบจอกน้ำเสาวรสขึ้นดื่ม รสชาดอ่อนหวานนุ่มนวลเจือเปรี้ยวนิด ๆ ทำให้สมองปลอดโปร่งยิ่งนัก สักครู่หนึ่งพระราชาก้อหยุดยืนนิ่งและเบิกตาโพรง มหาดเล็กตกใจคิดว่าน้ำที่ตนนำมาถวายนั้นใส่ยาพิษไว้ --พระองค์
พระราชา--ไม่เป็นไร  แล้วยกมือขึ้นเหมือนว่าอย่าเพิ่งรบกวนข้า --ข้าคิดออกแล้ว นิทานที่จะทำให้เจ้ายักษ์พอใจ
...และแล้วก้อถึงเวลาที่จะต้องเล่านิทานเรื่องแรกให้กับยักษ์จินนี่ฟัง พระราชาไม่ค่อยมั่นใจนักเพราะเป็นครั้งแรกไม่รู้ว่าเรื่องที่เตรียมไว้นี้จะถูกใจเจ้ายักษ์หรือไม่ พระราชาเปิดประตูห้องบรรทมก้อเห็นเจ้ายักษ์นอนตะแคงข้างใช้มือหนึ่งเท้าหัวไว้ ยิ้มกว้างด้วยอาการสบายใจยิ่ง เมื่อเห็นพระราชาก้อหัวเราะด้วยเสียงอันดัง
จินนี่--เจ้าพร้อมที่จะเป็นอาหารของเราแล้วใช่ไหม
พระราชา--ไม่...เราจะเล่านิทานให้เจ้าฟัง
จินนี่--และเจ้าแน่ใจหือว่าจะทำให้ข้าพอใจได้
พระราชา--ข้ามั่นใจ พระราชายิ้ม
จินนี่--เอามือตบลงที่บรรทมข้าง ๆ ตน --ดี มา มา มานอนตรงนี้ ถ้าข้าไม่พอใจข้าจะได้ไม่ต้องวิ่งไล่ให้เหนื่อยแรง พระราชาอ้ำอึ้งด้วยไม่คิดว่าจะต้องมานอนข้าง ๆ ยักษ์ตัวนี้จึงแต่งตัวแบบสบาย ๆ ด้วยเสื้อคลุมสุลต่านยาวสีน้ำเงินเข้มขริบทองยิ่งทำให้ผิดขาวอมชมพูของพระราชาดูเด่นขึ้น ภายในมิได้สวมใส่สิ่งใดนอกจากผ้าเตี่ยวไมสีครีมเท่านั้น พระราชาค่อย ๆ เดินเพื่อไปทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ ยักษ์จินนี่ รู้สึกได้กลิ่นเหม็นสาปจากร่างกายของยักษ์แทนบทนไม่ไหว แต่กลัวว่าจะทำให้เจ้ายักษ์โกรธจึงทำเป็นนิ่งเสีย--อ้าวจะนั่งอยู่ทำไม นอนลงข้าง ๆ นี่หล่ะ พระราชาเอนกายลงนอนข้าง ๆ ยักษ์โดยมิได้ขัดขืนแต่อย่างใดเจ้ายักษ์เพ่งมองร่างกายที่เกือบจะเปลือยเปล่าของพระราชาโดยตลอด และเอามือข้างหนึ่งวางลงบนแผงอกที่เต็มไปด้วยไรขนของพระราชา--เจ้านี่ช่างเป็นชายที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ รูปร่างอวบอัดพอดี กลิ่นกายก้อช่างหอมละมุนเสียนี่กะไร  แล้วมันก้อก้มลงมาด้ม พระราชาเบือนหน้าหนี แต่พระอง์สังเกตุว่ายามนี้กลิ่นกายของเจ้ายักษ์นั่นเหม็นน้อยลง หรือเป็นเพราะถ้าเราทำให้เจ้ายักษ์พอใจได้กลิ่นกายมันจะดีขึ้น คิดได้อย่างนั้นแล้วพระราชาจึงยิ้มให้เจ้ายักษ์
พระราชา--เจ้าพร้อมหรือยัง จินนี่พยักหน้า --พร้อมที่จะกินเจ้าแล้ว พระราชาหัวเราะขึ้นเบา ๆ --เจ้านี่ขี้เล่นไม่เบานะ ทำให้จินนี่รู้สึกดีขึ้น พระราชาจึงเริ่มเล่าโดยใช้ประสบการณ์ที่ตนมีกับหญิงสาวในหมู่บ้านที่สามารถใช้ลิ้นจนพระราชาสำเร็จความใคร่ ระหว่างที่เล่าอยู่นั้นพระราชาก้อรู้สึกว่าอาวุธของเจ้ายักษ์มาดันขามากขี้นและมากขึ้น และกลิ่นกายของเจ้ายักษ์บัดนี้ไม่มีกลิ่นเหม็นสาปอีกเหลือไว้เพียงกลิ่นหอมละมุนเหมือนดอกไม้อ่อน ๆ ผิวกายค่อย ๆ ละเอียดและขาวขึ้นจนดูแล้วอยากสัมผัส และตอนนี้พระราชาเองก้อสุดจะทนเพราะขณะที่เจ้ายักษ์ฟังนิทานไปก้อใช้นิ้วเขี่ยเล่นไปทั่วกายของพระราชาเริ่มจากหน้าอกวนไปเวียนมาจนหัวนมนั้นแข็งและชูชันขึ้น พระราชาพยายามอดกลั้นไว้เพราะถ้าเล่าไม่จบยักษ์ไม่พอใจอาจถูกจับกินได้ และเรื่อยไปที่หน้าท้องจนกระทั่งของเตี่ยวผ้าไหมสีอ่อน อาวุธของพระราชาก้อมิสามารถหลบซ่อนความรู้สึกไว้ได้ โก่งตัวปูดโปนดันเตี่ยวตัวเล็กนั้นแทบขาดกระจุย และบัดนี้เมื่อนิทานดำเนินมาจนถึงตอนจบ พระราชาและเจ้ายักษ์ก้อสุดจะกลั้น--โอ้ว ทั้งสองเปล่งเสียงร้องออกมาอย่างสุดเสียงแล้วถอนหายใจอย่างมีความสุข บัดนี้น้ำรักของเจ้ายักษ์จินนี่เปรอะเปลื้อนไปทั่วร่างของพระราชา และพระราชาเองก้อทำผ้าแตี่ยวไหมนั้นชุ่มโชกทีเดียว สักครู่
จินนี่--จบแล้วใช่ไหม ข้าก้อพอใจนิทานของเจ้า แต่มันก้อจบแล้วคงไม่มีนิทานอีกแล้ว ดังนั้นข้าจะกินเจ้า รูปร่างหน้าตาและกลิ่นกายของยักษ์จินนี่กลับเป็นเหมือนเดิม
พระราชา--สะกดความกลัว แล้วหัวเราะเบา ๆ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านิทานเรื่องนี้จบแล้ว ข้าบอกว่าเมื่อทั้งสองถึงจุดสุดยอดแล้ว ยังมิได้กล่าวอะไรต่อกัน ประตูห้องก้อเปิดขึ้น พระราชาหยุดเพียงแค่นั้น ยักษ์จินนี่รู้สึกขัดใจจึงถามขึ้นแล้วยังไง
พระราชา--ก้อถ้าเจ้าอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อประตูบานนั้นเปิดออก เจ้าก้อต้องรอวันพรุ่งนี้ซิ
จินนี่ --หัวเราด้วยความสะใจ เจ้านี่มันเจ้าเล่ห์ไม่เบา  ก้อได้ข้าจะรอว่าอะไรเกิดขึ้นต่อไป แล้วพระราชาก้อลุกขึ้นเดินจากไปปล่อยให้เจ้ายักษ์ที่เพลียจากเหตุการณ์เมื่อสักครู่หลับไหลอยู่เบื้องหลัง
3

ยอดเยี่ยม

ไม่ได้เรื่อง

ปรับปรุงอีกนิด

ใช้ได้

ก็ดีนี่

มีผู้แสดงความรู้สึก (3 คน)

ความคิดเห็น ความคิดเห็น (26 ความคิดเห็น)

ตอบกลับ Dog_Smile 2012-11-26 22:02
    มันลึกลับซับซ้อนมากกว่านิทานนะเนี่ยะ
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-26 22:06
Dog_Smile:      มันลึกลับซับซ้อนมากกว่านิทานนะเนี่ยะ
เหมือนขออาคารคริสตี้ป่าวคับ
ตอบกลับ wrigley 2012-11-26 22:22
เอาอีก..เอาอีก
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-26 22:33
wrigley: เอาอีก..เอาอีก
ขอบคุณครับรบกวนช่วยติด้วยครับผลงานครั้งต่อไปจะได้ดีขึ้นอ่ะครับ
ตอบกลับ wrigley 2012-11-26 23:45
Tadashi: ขอบคุณครับรบกวนช่วยติด้วยครับผลงานครั้งต่อไปจะได้ดีขึ้นอ่ะครับ
ถ้าหาที่ติได้..พี่ก็ต้องถูกประนามแล้ว  
ตอบกลับ tantay 2012-11-27 01:47
น่าติดตามยิ่งนัก พระราชาจะโดนจับกิน หรือเสร็จสมอารมณ์หมายก็ขึ้นอยู่กับนิทานวันต่อไป ..ชอบตรงที่กลิ่นกายจินนี่เปลี่ยนตามอารมณ์มัน ดูแฟนตาซี ดีครับ ถ้าเป็นไปได้ อยากเห็นรูปจินนี่กับพระราชาในจินตนากานของคุณตู่ด้วยน่ะครับ ^^
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 05:25
wrigley: ถ้าหาที่ติได้..พี่ก็ต้องถูกประนามแล้ว   
555+. ขอบคุณครับที่ชม
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 05:29
tantay: น่าติดตามยิ่งนัก พระราชาจะโดนจับกิน หรือเสร็จสมอารมณ์หมายก็ขึ้นอยู่กับนิทานว ...
คุณแทนนี่รู้ใจผมจริง กำลังวาดอยู่แต่ยังไม่ถูกใจผมเลยไม่ได้โชว์ครับ ขอบคุณมากๆสำหรับคำติชมครับ
ตอบกลับ Little-Noi 2012-11-27 18:16
อ่านต่อไม่จบ ขอมาซ้ำคืนนี้นะ  
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 18:30
Little-Noi: อ่านต่อไม่จบ ขอมาซ้ำคืนนี้นะ   
ขอบคุณครับ
ตอบกลับ วาฬ 2012-11-27 19:20
สนุกดีครับผมน่าจะมีวรรคตอนที่ชัดเจอีกหน่อยครับเพราะบ้างที่เขียนติดกันมันทำให้คนอ่านงงได้ครับ
ดดยเฉพาะผมครับต้องมาอ่านอีกรอบครับ
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 19:22
วาฬ: สนุกดีครับผมน่าจะมีวรรคตอนที่ชัดเจอีกหน่อยครับเพราะบ้างที่เขียนติดกันมันทำให้คนอ่านงงได้ครับ
ดดยเฉพาะผมครับต้องมาอ่านอีกรอบครับ
เป็นเทคนิคให้อ่านซ้ำครับ. 555+. พูดเล่นครับ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ
ตอบกลับ วาฬ 2012-11-27 19:47
ยินดีครับ
ตอบกลับ a'glosze 2012-11-27 21:29
สนุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ >3<
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 21:35
a'glosze: สนุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ >3<
ขอบคุณครับ แต่ถ้ามีคำแนะนำยินดีนะครับอย่าเก็บไว้คนเดียวครับ
ตอบกลับ a'glosze 2012-11-27 22:13
คำแนะนำก็คือ ให้พี่ทาดาชิ เขียนไวๆมาลงเร็วๆ มาลงเรื่อยๆ เอาแบบนี้เยอะๆสนุกมากครับ >3<
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-27 22:24
a'glosze: คำแนะนำก็คือ ให้พี่ทาดาชิ เขียนไวๆมาลงเร็วๆ มาลงเรื่อยๆ เอาแบบนี้เยอะๆสนุกมากครับ >3<
ขอบคุณอีกครั้งครับ ถ้าได้กำลังใจแบบนี้ค่อยมีแรงหน่อยครับ
ตอบกลับ bearman01 2012-11-28 06:51
อยากได้จินนี้ๆ
ตอบกลับ Tadashi 2012-11-28 08:27
bearman01: อยากได้จินนี้ๆ
นั้นต้องอธิษฐานให้เป็นพระราชาซิครับ เอาใจช่วยครับ
ตอบกลับ bearman01 2012-11-28 08:36
ฮ่าๆๆๆ รูปไม่งาม อ้วนดำ อ้วนดำ แบบนี้คงเป้นได้แค่ขี้เล็บพระราชาละมั่งครับ
12ถัดไป

facelist doodle วาดรูป

คุณต้องลงชื่อเข้าใช้ก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ ลงชื่อเข้าใช้ | สมัครสมาชิก

Mobile|Thaichubbear

GMT+7, 2014-11-28 18:57

Powered by Discuz! X2.5

© 2001-2012 Comsenz Inc.

ขึ้นไปด้านบน